Zu Hause

I came to Iceland on Friday night for a 10 days "business" trip. When I arrived in Reykjavík my new car was waiting for me :).

Isn't it beautiful???

Besides from driving around in my cool new car I have been practicing for a concert on Thursday night. It hasn't been going very well because of my jet lag but it's hopefully getting better. It is really soothing to sing in my house here, the acoustics are great and also the view.

Yes, anyone can sing when looking out of my window :). Actually, it's not so snowy right now. But still beautiful.

I have also been trying to squeeze my stuff from my old apartment into my room here at my parents. It is a very delicate and complicated job, which only people with extreme mathematical knowledge can accomplish. What I have learned from this is that I have way too much stuff and that I have to get over my fear of throwing things away. Maybe I should get some professional help.

Alrighty, I know, this is the most boring blog ever. I promise that the next one will be somewhat better.

Bis bald,
Helga

Fleiri vormyndir

Munið þið hvernig útsýnið út um gluggann minn var í mars?


Þessi mynd var tekin 11. mars.






Í dag er útsýnið svona

Wunderschön!

Yfir og út,

Helga

Vorið er komið og grundirnar gróa...

Já, það er svo sannarlega komið vor hérna eins og meðfylgjandi myndir sína.

Fyrstu tvær myndirnar eru teknar á leiðinni í söngtíma, þ.e.a.s. í bænum Weidling í Klosterneuburg.

Svo koma fyrir og eftir myndir af kirsuberjatrénu mínu (sem ég held reyndar að gefi ekki af sér nein kirsuber).

Fyrstu tvær myndirnar eru teknar fyrir páska. Þá voru ekki komið neitt svakalega mikið af bleikum blómum á tréð.

Næsta mynd var tekin í síðustu viku. Bleiku blómin eru farin og það orðið dökkrautt. Mér finnst mjög furðulegt hvað svona fallegt tré getur orðið svona ljótt á stuttum tíma. Það liggur við að það sé ekki þess virði að hafa þau.

Nei nei, það er alveg ágætt svona líka.

Ég fór í hádegismat með Simone í dag á ítalskan veitingastað í miðbænum. Þetta er í fyrsta sinn sem ég hef smakkað gott pasta hér í Vín þannig að ég mun pottþétt fara aftur á þennan stað. Við hittum svo Rannveigu og Melanie, versluðum eyrnalokka og fórum á kaffihús. Kom síðan seint heim með hausinn fullan af ensku og þýsku. Það er ekki skrýtið að mig er farið að dreyma þýsku á næstum hverri nóttu.

Für meine liebe Österreichische Freunde: Leider glaube ich, dass der Text oben nicht sehr interessant für euch ist so ich möchte nicht übersetzen. Wenn ich bin in Island blogge ich noch auf Englisch.

P.s. Gibt es das Verb "bloggen"?

Bis bald,

Helga

Er ég orðin austurrísk?

Klukkan er 23.30 og það er 16 stiga hiti úti. Mér er samt skítkalt. Er þetta merki um að ég sé orðin austurrísk?

Lífstykki - Corset

Á mánudaginn fór ég í búningamátun fyrir enn eitt verkefnið sem ég var beðin um að vera stadisti í. Það er semsagt verið að gera mynd um Hitler sem heitir Mein Kampf. Það er víst einhver voða frægur þýskur leikari sem mun leika í myndinni. Sá kauði heitir Götz George. Konan sem hringdi í mig reyndi mjög lengi að vera með eitthvað "namedropping" en ég, heimski útlendingurinn, hafði ekki hugmynd um hver þessi karl er.

En allavega, ég fór í búningamátun og þegar ég mætti var búið að velja búning handa mér, dökkt pils og jakka og svo einhverja kápu yfir. Síðan þegar ég ætla að fara í búninginn vippa þau upp lífstykki. Ég get svo svarið það, næstu 10 mínútur voru bara eins og klipptar útúr Titanic þegar þjónustustúlkan er að troða Kate Winslet í lífstykkið. Það er ekkert smá vont að vera í þessu. Gjörsamlega öll fita treðst upp og niður og innyflin troðast á einhverja staði sem þau eiga ekki að vera. Það var mjög skrýtið að anda og ég gat eiginlega ekki hreyft mig mikið. Eini kosturinn við þetta var að maður neyðist til þess að standa þráðbeinn í baki. Þegar ég leit svo í spegil var ég gjörsamlega með minnsta mitti í heimi... það var smá kúl :). Það endaði svo með því að það þurfti að finna annan búning handa mér því að með lífstykkinu var hann alltof stór á mig.

I went to Kostümprobe on Monday for the Mein Kampf film. My costume had already been selected, a dark skirt and a jacket and ein Mantel. When I was about to put the costume on they brought a corset over. The next minutes were like from the film Titanic when Kate Winslet is beeing put into a corset. It hurt pretty bad to wear it. All fat is pushed up and down and all the organs pushed into places they shouldn't be in. It was very weird to breathe and I couldn't move much. They only pro about the corset is that you are forced to stand really straight. When I looked into a mirror I was shocked to see this tiny waist... which I found a little bit cool :). At the end they had to find a new costume because with the corset the first costume was way too big.

Ég er mjög fegin að ég þarf bara að vera í þessu í einn dag því annars færi ég örugglega að líta út eins og Dita von Teese.

Luckily I only have to wear the corset for a day. Otherwise I would start to look like Dita von Teese.

Ég mun síðan vonandi setja mynd af mér í búningnum eftir tökurnar.

Bið að heilsa öllum og hlakka til að koma heim :D.

Liebe Grüße,

Helga

Ég hef ekkert gáfulegt að segja...

... þannig að ég ætla að skella inn mynd sem var tekin síðasta fimmtudag. Ég, Rannveig og Simone fórum út á borða á austurrískum stað sem heitir Zum Huth. Fengum mjög gott að borða og var þetta skemmtilegt kvöld í alla staði.

Annars gengur allt vel og ég er að skemmta mér konunglega hér í Vínarborginni :).

Yfir og út,
Helga

P.s. Ef þið haldið að ég geri ekki annað en að borða... þá hafið þið rétt fyrir ykkur.

Páskar - Easter - Ostern

Achtung! Englisch Version unter.

Ég er komin aftur til Vínar í frábært veður. Trén eru farin að laufgast og blómin að springa út. Í gær og í dag var 17°C og sól. Við Rannveig gátum meira að segja borðað úti í hádeginu í dag og fengum við að hlýða á óþolandi harmonikkutónlist á meðan. Já, það er svo sannarlega komið vor.

This part will not be translated :).

Páskarnir heima voru æðislegir. Ég borðaði stórt páskaegg, borðaði fullt af góðum mömmumat, fékk að knúsa litlu frændsystkinin mín (og það stóra líka), fór í of margar ferðir á Vegamót, fór í ungbarnasund, skoðaði brúðarkjóla, keyrði alltof, alltof oft á milli Borgarnes og Reykjavíkur og fékk mér bragðaref með jarðarberjum, bönunum og marsbitum. En það sem stóð auðvitað uppúr var að fá að vera með yndislegu fjölskyldunni minni og vinum. Mamma, pabbi, amma, Lísbet, Árni, Þoffi, Tinna, Daníel, Arnar Bjarki, Anna Karen, Anna Valgerður, Sunna, Þórunn, Rannveig, Thelma, Ásgeir, Takk fyrir að vera til!

The Easter was great. I ate a big chocolate easteregg, ate a lot of good mommy-food, huged and kissed my little nephews and nieces (and the big one aswell), went too many times to Vegamót, went to a baby-swimming class, checked out wedding dresses, drove way too many times between Borgarnes and Reykjavík and had a special icelandic icecream that has strawberries, bananas and Mars. But my most favorite thing was to meet my amazing family and friends.

Hér koma svo nokkar myndir af herlegheitunum:

Here are some pictures:

Hann elskar mömmu sína svooooo mikið :).

My nephew loves his mother very, very much :).

Pabbi að kenna Önnu Valgerði Elvis sporin.

My dad teaching my niece the Elvis moves.

Ulla!

My niece very often puts her tounge out when she's happy :).

Anna Valgerður með húfu sem ég prjónaði.

Anna Valgerður trägt eine Mütze ich habe gestrickt.

Á páskadag máluðum við páskaegg.

Am Ostersonntag haben wir Eier gemalt.

Matarborðið á páskadag... slef.

Das Essen am Ostersonntag.

Meistaraverkið mitt. Fyrirmyndin var Anna Karen.

My masterpiece. My niece was my inspiration.

Ég og páskaeggið mitt!

Me and my Easteregg!

Ég og Anna Karen að leita af eggjum.

Me and my niece on the hunt for Eastereggs.

Fleiri meistaraverk. Panna cotta, súkkulaðimús og himberjasósa.

Also my masterpieces. Panna cotta, chocolate mousse and Himbeersoße.

Ég og Anna Valgerður að skemmta okkur.

Me and my niece having fun.

Liebe Grüße,

Helga

P.s. Ég hef ekki séð comment MJÖG lengi. Ef ég fæ ekkert til baka nenni ég þessu ekki!!! Það þarf ekkert að segja neitt sniðugt né skrifa einhverja ritgerð, nafnið ykkar er alveg nóg. Bitte!